Οι Μαρωνίτες άρχισαν να μεταναστεύουν στην Κύπρο τον 8ο αιώνα και προέρχονταν από τις αρχαίες περιοχές της τότε Συρίας, τους Αγίους Τόπους και το Λίβανο. Η μετανάστευση έγινε σταδιακά σε τέσσερις περιόδους. Σύμφωνα με τον ιστορικό Παλμιέρι, γύρω στο 12ο αιώνα ο Μαρωνιτικός πληθυσμός στην Κύπρο αριθμούσε 50000 περίπου και κατοικούσε σε 60 χωριά. Απόδειξη αυτού είναι ότι αρκετές Μαρωνιτικές εκκλησίες και μοναστήρια βρίσκονται ακόμη στον Πενταδάκτυλο. Όμως, ως αποτέλεσμα των διωγμών που υπέστησαν, ο αριθμός τους μειώθηκε σημαντικά, έτσι ώστε το 1960 να αριθμούν μόνο 5000 άτομα που ζούσαν σε τέσσερα χωριά στο βόρειο μέρος της Κύπρου: τον Κορμακίτη, τον Ασώματο, την Αγία Μαρίνα και την Καρπάσια. Ιστορικά ντοκουμέντα επιβεβαιώνουν ότι το 1593 οι Μαρωνίτες ζούσαν σε 19 χωριά, μεταξύ των οποίων και τα τέσσερα σημερινά μαρωνίτικα χωριά.
Υπάρχουν αρκετά μοναστήρια και εκκλησίες που βρίσκονται σε περιοχές οι οποίες κατοικούνταν από Μαρωνίτες: το μοναστήρι του προφήτη Ηλία στο Μετόχι, το παρεκκλήσι της Παναγίας στο Μαρκί, το παρεκκλήσι της Παναγίας στην Καμπυλή, το παρεκκλήσι του Αγίου Ρωμανού στο χωριό Βουνό, το παρεκκλήσι του Αγίου Αντωνίου στο Κεφαλόβρυσο της Κυθραίας, καθώς και οι εκκλησίες στα τέσσερα Μαρωνίτικα χωριά, δηλαδή η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού στην Καρπάσια, η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στον Κορμακίτη, η εκκλησία του Αρχάγγελου Μιχαήλ στον Ασώματο και η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας στην Αγία Μαρίνα.
Σήμερα, η Μαρωνιτική κοινότητα αριθμεί περίπου 6000 άτομα τα οποία ακολουθούν το μαρωνιτικό θρήσκευμα. Το θρήσκευμά τους είναι το ανατολικό δόγμα της Καθολικής Εκκλησίας και χαρακτηρίζεται από πλήρη υπακοή στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Οι Μαρωνίτες της Κύπρου υπήρξαν πάντοτε μια ζωντανή, δραστήρια και συμπαγής κοινότητα, με δικά τους ομοιογενή χωριά, με δικά τους σχολεία, εκκλησίες, σωματεία και άλλα ιδρύματα, καθώς επίσης και τη δική τους αραβική διάλεκτο. Η συμβίωση τους με την ευρύτερη κοινωνία και με τις άλλες κοινότητες υπήρξε πάντοτε αρμονική. Αυτό δεν τους εμπόδισε, ωστόσο, να διατηρήσουν με ζήλο και ενθουσιασμό την ταυτότητά τους, η οποία έχει τη δική της ξεχωριστή θρησκεία, κουλτούρα, γλώσσα, ήθη και έθιμα.
Κατά την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960 είχαν να επιλέξουν σε ποια από τις δύο κοινότητες - Ελληνοκυπριακή και Τουρκοκυπριακή - να ανήκουν. Καμιά άλλη επιλογή δεν τους δόθηκε. Επέλεξαν, λοιπόν, να ανήκουν στην Ελληνοκυπριακή Κοινότητα, με την οποία τους έδεναν περισσότερα κοινά στοιχεία όπως η γλώσσα, η κουλτούρα και η θρησκεία.
Το 1974 αποτέλεσε μεταβατικό χρονικό ορόσημο για τη Μαρωνιτική Κοινότητα. Ως αποτέλεσμα των τραγικών γεγονότων, η Κοινότητα στην πλειονότητά της προσφυγοποιήθηκε. Σήμερα το 98% των Μαρωνιτών ζουν στο ελεγχόμενο από την Κυπριακή Κυβέρνηση μέρος της Κύπρου, διασκορπισμένοι σε διάφορες περιοχές του νησιού.